Ekrem İmamoğlu ile birlikte 407 sanığın yargılandığı "Asrın Yolsuzluğu" davasında 15. duruşmaya geçildi. İddianamenin önemli unsurlarından biri olan "çevrenin kasten kirletilmesi (ÇKK)" suçlamasının ayrıntıları ortaya çıktı.

2019 yerel seçimlerinin ardından başlayan ve 2021-2025 döneminde doruğa ulaşan organize süreçte, Sultangazi, Cebeci maden sahaları ve Alibeyköy havzasına yasa dışı şekilde dökülen 185 milyon tonu aşkın atık, ekosistemde geri dönülmez zararlar vererek yaklaşık 80 milyar TL kamu zararı oluşturduğu belgelendi.

İddianamenin Çevre Suçlarına İlişkin Detayları

İddianame, resmi kurumların işleyişten nasıl dışlandığını ve çevre kirliliğinin büyük bir finansman aracına dönüştürülüşünü adım adım açıklıyor. Ekrem İmamoğlu "örgüt elebaşı" olarak, Murat Ongun, Fatih Keleş, Adem Soytekin, Ertan Yıldız, Hüseyin Gün ve Murat Gülibrahimoğlu ise "örgüt yöneticisi" olarak tanımlanıyor.

İmamoğlu hakkında, "suç işleme amacıyla örgüt kurmak", "çevrenin kasten kirletilmesi", "rüşvet", "ihaleye fesat karıştırma" ve "kamu kurum ve kuruluşları zararına dolandırıcılık" gibi 16 ayrı suçtan toplam 849 yıldan 2 bin 430 yıla kadar hapis cezası isteniyor.

Faaliyet Alanları ve Riskler

Çevre suçları, Türk Ceza Kanunu’nun 181/1. maddesi kapsamında "çevrenin kasten kirletilmesi" başlığı altında değerlendiriliyor. Sultangazi ilçesinde bulunan Kuzey ve Güney Cebeci maden sahaları ile çevresindeki orman ve hazine arazileri, faaliyetlerin merkez noktaları olarak gösteriliyor. Döküm yapılan alanların bir kısmı ise Alibeyköy Havza Koruma Kuşağı içinde yer alıyor.

İddianame, İstanbul’un su kaynaklarını besleyen bu kritik havzaya yapılan müdahalelerin, insan ve çevre sağlığı açısından geri dönüşü olmayan riskler taşıdığını vurguluyor.

Atıkların Niteliği ve Sistematik Yolsuzluk

Genellikle "toprak dökümü" olarak bilinen hafriyat işlemlerinin arkasında çok daha tehlikeli uygulamalar bulunuyor. Belgeler, dökülen malzemelerin sadece masum inşaat toprağı olmadığını; beton atıkları, dip tarama çamuru, geri dönüşüm malzemeleri, karışık inşaat atıkları ile endüstriyel ve tehlikeli atıkların da kontrolsüzce bu alanlara bırakıldığını gösteriyor.

İddianame, yaşanan çevre tahribatının münferit bir olay olmayıp, "sistem" olarak adlandırılan bir havuz aracılığıyla finansman sağlamak için organize edildiğini ileri sürüyor.

İSTAÇ'ın Süreçten Dışlanması ve Sahte Belgeler

İstanbul’da resmi döküm sahalarını işletme yetkisi bulunan İBB iştiraki İSTAÇ’ın kasten devre dışı bırakılması sürecin en dikkat çekici noktalarından biri. İddianamede, 2019 yerel seçimlerinden sonra verilen talimatlarla, Cebeci bölgesindeki maden ruhsatlarının baskı ve tehdit yoluyla firari sanık Murat Gülibrahimoğlu'nun şirketlerinde toplandığı belirtiliyor.

Böylece hafriyat kamyonları, yasal izni olmayan bu tekel alanlarına yönlendirildi. Yasa dışı döküm faaliyetlerini gizlemek amacıyla sahte evraklarla "rehabilitasyon alanı" veya "yaya yolu projesi" gibi isimlendirmeler yapıldı.

Ayrıca, farklı bir İBB iştiraki olan İSFALT A.Ş.'nin bayrak ve flamaları döküm sahalarına asılarak bölgedeki faaliyetlerin İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nin resmi bir projesi olarak gösterilmesi sağlandı. Bu durum iddianamede "dolandırıcılık eylemiyle çevre kirliliğinin birleştirilmesi" olarak nitelendiriliyor.

İçerden Gelen Bilgiler ve Etkin Pişmanlık Talepleri

Kurulan karmaşık rant ağının çözülmesinde içeriden verilen bilgilerin etkili olduğu belirtiliyor. İddianamede, yakalandıktan sonra örgütün yapısı ve işlenen suçlara dair bilgi veren örgüt yöneticisi sanıklar Adem Soytekin, Hüseyin Gün ve Ertan Yıldız için "etkin pişmanlık" hükümlerinin uygulanması talep ediliyor.