Batman’da okul öncesi öğretmeni Hasret Ekmen, yıllardır çocuklarla drama etkinlikleri düzenliyordu ve kuklalar derslerinin ayrılmaz bir parçasıydı. Ancak sınıfta yaşanan küçük bir an, onun gizli yeteneğini keşfetmesini sağladı. Bir öğrencisinin "Öğretmenim, kuklayı sen konuşturuyorsun" sözleri, Ekmen’in vantrologluk yeteneğini fark etmesine vesile oldu.

Okul yönetiminin teşviki ve eşi Adem Ekmen’in desteğiyle Hasret Öğretmen, bu yeteneğini geliştirmeye başladı. Araştırmalar sonucunda turuncu saçlı bir kukla seçti ve ona çocukların kolayca bağ kurabileceği sıcak bir isim verdi: Tarçın.

Tarçın, Sınıfların Vazgeçilmezi Haline Geldi

Kısa zamanda Tarçın, çocuklar için sadece bir kukla olmaktan çıktı; konuşan, şakalaşan ve cevap veren gerçek bir arkadaş oldu. Hasret Ekmen, çocukların Tarçın’a duyduğu bağlılığı şu sözlerle ifade ediyor: "Çocuklar Tarçın’ı bir kukla olarak değil, konuşan ve sarılmak istedikleri bir dost olarak görüyorlar. Onun tepkileri karşısında şaşırmaları, öğrenmenin en doğal yollarından biri."

Vantrologluk ve Eğlenceli Öğrenme

Vantrologluk, dudakları hareket ettirmeden diyaframdan konuşma tekniğine dayanıyor ancak Hasret Öğretmen için bu yöntem, çocuklara ulaşmanın farklı ve etkili bir yolu. Tarçın sayesinde çocuklar daha rahat iletişim kuruyor, derse daha aktif katılıyor ve öğrenirken eğleniyorlar. Sınıf ortamında kurulan bu sıcak bağ, öğretmen-öğrenci iletişimini güçlendirirken çocukların kendilerini ifade etmelerini de kolaylaştırıyor. Bu yaklaşım, çocuk gelişimi ve eğitimde yenilikçi yöntemler arasında önemli bir yer tutuyor.

Türkiye’nin 81 İline Ulaşma Hedefi

Hasret Ekmen, okullarda ve çeşitli etkinliklerde Tarçın’ı sahneye çıkararak gördüğü ilgiden çok memnun. "Amacım sadece bulunduğum şehirle sınırlı kalmayıp Türkiye’nin 81 ilinde çocuklarla buluşmak. Tarçın çocuklarla mutlu, çocuklar da Tarçın’la mutlu" diyen Ekmen, bu yolculuğunu daha fazla çocuğa ulaşmak için sürdürmek istiyor.

Çocukların Gözünden Tarçın

Tarçın’ın sınıflardaki etkisini en iyi anlatanlar ise çocuklar. 10 yaşındaki Nilay Ece Yıldız, "Tarçın çok komikti. Onu izlemek istiyordum, görünce çok mutlu oldum" derken; Aras Aslan, "Hiç böyle bir şey görmemiştim. Hem çok komikti hem de çok eğlenceliydi" ifadelerini kullanıyor. 5 yaşındaki Dilda Yaman ise mutluluğunu, "Tarçın ile oyun oynadık, çok güldüm. Onu çok seviyorum" sözleriyle dile getiriyor.

Bir Kukladan Daha Fazlası

Hasret Öğretmen ve Tarçın’ın hikayesi, öğretmen-öğrenci ilişkisinin sadece bilgi aktarımından ibaret olmadığını gösteriyor. Bazen bir kukla, çocukların kendini ifade etmesine olanak sağlıyor, bir ses sınıfı kahkahaya boğabiliyor. Küçük bir dokunuşla bir öğretmen, yüzlerce çocuğun hayatında kalıcı izler bırakabiliyor. Bu tür eğitim girişimleri, okul öncesi eğitimde yapılan yenilikler ile paralellik gösteriyor.