İran ile Amerika Birleşik Devletleri arasındaki gerilim sadece askeri alanda değil, ekonomik açıdan da yeni bir savaş modelini gündeme getirdi. Uzmanlar, İran'ın düşük maliyetli insansız hava araçlarıyla gerçekleştirdiği saldırıların, ABD'nin yüksek maliyetli hava savunma sistemlerinin hızla tükenmesine yol açtığını belirtiyor.

Düşük Maliyetli İHA’lar ve Milyon Dolarlık Savunma Sistemleri

İran’ın yaklaşık 20 bin dolar maliyetindeki insansız hava araçları, ABD tarafından 4 milyon dolara varan önleyici füzelerle engelleniyor. Bu durumun uzun vadede ABD’nin savunma harcamalarını ciddi biçimde artırabileceği vurgulanıyor.

Binlerce İHA, Yüzlerce Füze Kullanıldı

Çatışmaların başlangıcından bu yana İran’ın 500’den fazla balistik füze ve 2 binden fazla insansız hava aracı fırlattığı bildirildi. ABD ise bu tehditlere karşı görünmez füzeler ve gelişmiş hava savunma sistemlerini yoğun şekilde kullanıyor. Ancak uzmanlar, bu sistemlerde kullanılan mühimmatın hızla tükendiğine dikkat çekiyor.

Geçen yıl yaşanan 12 günlük çatışma sürecinde ABD’nin THAAD stoklarının yüzde 25’ini tükettiği, mevcut çatışmada ise benzer seviyelere daha kısa sürede ulaşılabileceği değerlendiriliyor.

Üretim Kapasitesi ve Sınırlamalar

ABD’nin yılda yaklaşık 600 Patriot füzesi üretebildiği belirtilirken, İran’ın birkaç gün içinde bu üretim kapasitesine denk sayıda savunma mühimmatının tüketilmesine sebep olduğu ifade ediliyor. Savunma uzmanları, JDAM ve klasik bombaların üretim kapasitesinin yüksek olduğunu ancak üsleri koruyan füze savunma sistemlerinin mühimmatının sınırlı olduğunu belirtiyor. Ayrıca, bu sistemlerin yeniden üretiminin 1 ila 3 yıl sürebileceği belirtiliyor.

Ekonomik Savaş Stratejisi

Uzmanlar bu durumu "ekonomik savaş" olarak tanımlıyor. İran’ın düşük maliyetli saldırı araçlarıyla ABD’nin pahalı savunma mühimmatını tüketmeyi hedeflediği, bu stratejinin amaçlarından birinin füze alışverişi yapmak değil, savunma stoklarını azaltmak olduğu ifade ediliyor. Analistlere göre uzun süreli bir çatışmada, savunma mühimmatını daha hızlı tüketen tarafın risk altında kalabileceği öngörülüyor. Bu durum, İran'ın görünmez füzeleri ve bölgedeki savunma endişeleri ile paralellik gösteriyor.