Dün dünya genelinde kutlanan Sevgililer Günü, kalpler ve çiçeklerle dolup taşarken, bu geleneğin kökeni hakkında net bilgiler bulmak zor. İlk kez 1990'ların başında yaygınlaşmaya başlayan Sevgililer Günü, o dönemde "boyalı basın" olarak adlandırılan medya tarafından desteklenmişti. Piyasanın kabulüyle hızla benimsenen bu gün, ticari açıdan da faydalı bulunarak "gavur icadı" olarak eleştirildi.

Sevgililer Günü'nün Tarihçesi

Sevgililer Günü'nün tarihi, Roma İmparatorluğu döneminde yaşayan Aziz Valentin'e dayanır. MS 3. yüzyılda yaşamış olan Valentin, "aşıkların azizi" olarak anılır. 14 Şubat'ın Sevgililer Günü olarak kutlanmasının öncüsü ise İngiliz edebiyatının öncüsü Geoffrey Chaucer'dir. Chaucer, Kral II. Richard ile Bohemya Prensesi Anne'nin nişanlanması şerefine bir şiir yazmış, bu şiirden sonra Sevgililer Günü modası yayılmaya başlamıştır. Başlangıçta şiirde kalpler yerine kuşlar yer alıyordu, ancak zamanla Batı sembolizmi bu kuşları kalplerle değiştirdi.

Ortaçağda Evlilikler ve Tarihi Detaylar

Bohemya Prensesi Anne, 16 yaşında II. Richard ile evlenmiş, ne yazık ki 28 yaşında vebadan hayatını kaybetmiştir. Richard, iki yıl sonra Fransa Prensesi Isabella ile evlenmiş ve bu evlilikte Isabella sadece 6 yaşındaydı. Ortaçağda Avrupa'da hanedan evlilikleri sıklıkla küçük yaşlarda yapılırdı; bunlar siyasi güç birliği ve ekonomik kazanç amaçlıydı. Alt sınıflarda da çocuk evlilikleri yaygındı, çünkü kız çocukları bir tür mal olarak görülüyordu.

Sevgi Üzerine Düşünceler

Sevgi, insanlık var olduğundan beri bilinen temel bir duygu. Özellikle erkek ve kadın arasındaki sevgi, aşk konusu hiç bitmeyen tartışmaların odağında yer alıyor. Edebiyat, sinema, müzik, astroloji ve televizyon dizilerinin büyük bölümü bu konuya odaklanır. Sevgi, güzellik, dürüstlük, ihtiras, para, asalet, karakter, kıskançlık, letafet ve yiğitlik gibi birçok kavramla iç içe anılır.

İsveç'ten Bir Sevgi Öyküsü: Nils Amca

2014 Şubat ayında İsveç'in Sala kasabasındaki yerel gazete Sala Allehanda'da yayımlanan küçük bir haber, sevgiye dair etkileyici bir örnek sundu. Gazeteci, 87 yaşındaki Nils Lindfors'a hafta sonu planlarını sorduğunda, Nils Amca'nın cevabı basit ama anlamlıydı: "Özel bir planım yok, karımı iki yıl önce kaybettim, her gün yaptığı gibi hafta sonu da onun mezarını ziyaret edeceğim."

Nils Amca ve karısı Mimmi 60 yıl boyunca evli kalmış, birbirlerini sevmiş ve saygı göstermişlerdi. Mimmi, hayatında sadece bir kez Nils'e bağırmış, o da şaka amaçlıydı. Nils Amca'nın karısının ölümünden sonra her gün mezarını ziyaret etmesi, İsveç'te büyük yankı uyandırdı.

Söz Vermek ve Vefa

Gazetecinin "Neden her gün mezarını ziyaret ediyorsunuz?" sorusuna Nils Amca'nın cevabı ise derindi: "Çünkü söz verdim." Bu ifade, sevgiye dair önemli bir ders içeriyor. Nils Amca'nın verdiği söz, kendi hislerinden çok karısına olan bağlılığını yansıtıyor. Ölümünden sonra bile sevdiklerine emek vermenin önemini gösteriyor.

Özlediği, unutamadığı veya hatırasına duyduğu saygı gibi sebepler de sevgi için geçerli olabilirdi. Ancak "söz vermek" eylemi, karşıdaki kişiyi merkeze alan, onun hakkını gözeten bir bağlılık türü. Nils Amca, sevginin ve bağlılığın gerçek anlamını yaşamıyla ortaya koyuyor.

Sonuç olarak, sevgi nedir diye sorarsak, belki de cevabı Nils Amca'nın yaşantısında bulabiliriz: verilen bir sözü tutmak, karşılıksız bir vefa göstermek ve sevdiklerine ömür boyu bağlı kalmak.