Antalya'nın Kepez ilçesinde yaşayan Emine ve Süleyman Kinvan çiftinin en büyük çocukları Muhammet, 3 yaşında ağır otizm teşhisi aldı. Bu tanı sonrası aile hayatı köklü şekilde değişti. Ailenin diğer iki çocuğuna ise Ayşegül'e Tip-1 diyabet, Şeyma'ya ise serebral palsi teşhisi kondu.

Antalya'da otizmli Muhammet'in annesi, son iki yıldır agresif davranışlar sergilemeye başladı; okulda öğretmenlerine ve evde aile üyelerine saldırdı, eşyaları kırdı. Ağustos 2025'te aile ve Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü iş birliğiyle Muhammet, bakım merkezine yerleştirildi.

Anne ve Çocuk Arasındaki Zor Günler

6 aydır bakım merkezinde kalan Muhammet, ziyaret günlerinde ailesiyle buluştu. Ancak annesi Emine Kinvan, oğlunun başka bir şehre gönderileceği haberini telefonla aldığında büyük bir şok yaşadı. Uyum sağlayamadığı gerekçesiyle Muhammet'in uzak bir şehre nakledileceği bilgisini paylaşan Kinvan, oğlunu göremeyeceği için yardım istediğini belirtti.

Bu isteği duyulmayan anne, 19 Şubat 2026 sabahı yaklaşık 40 metre yüksekliğindeki falezlerin kıyısına çıktı. Durumu görenler 112 Acil Çağrı Merkezi'ne haber verdi, bölgeye polis, sağlık ve itfaiye ekipleri sevk edildi.

Uzun İkna Çabaları Sonrası Geri Döndü

Kinvan, kimseyi yanına yaklaştırmadı ve saatlerce ikna edilmeye çalışıldı. Gözyaşları içinde oğlunun Antalya'da kalmasını istediğini dile getirdi. Akdeniz Otizm Spor Kulübü Derneği Başkanı Demet Çileli'nin de katıldığı yaklaşık 2,5 saat süren ikna çabalarının ardından anne bulunduğu yerden indirildi.

Polis merkezine götürülen Emine Kinvan, burada yaptığı açıklamada, "Bu şehre kediyi köpeği sığdırdılar, benim çocuğumu sığdıramadılar. Sadece çocuğuma yakın olmak istedim. Hayvanlar bile yavrularını bırakmıyor, ben nasıl bırakayım? Beni bu hale düşürenlere hakkımı helal etmiyorum" dedi. Bu olay, toplumsal destek ve ikna süreci açısından önemli bir örnek teşkil ediyor.