Şerife Yılmaz’ın, dolandırıcılık faaliyetlerine manav, bahçıvan, lokanta ve taksici gibi esnaf gruplarından başlayarak çeşitli kesimleri hedef aldığı belirlendi. Yılmaz, kendisini savaş gazisi ve özel görev sorumlusu olarak tanıtarak, depremzedeler ile hacı adaylarını da dolandırdı.

Paralarını isteyenlere ABD vatandaşı olduğunu, yurt dışından yeni döndüğünü ve dış banka hesaplarından para transferlerinin zaman alacağını söyleyerek vakit kazandı. Talepler arttıkça sahte dekontlar düzenlemeye başladı. Bu yöntem de işe yaramayınca alacaklıları, üst düzey kamu görevlisi olduğu yalanıyla gözaltına aldırmakla tehdit etti.

Çok Yönlü Kimliklerle Hedef Çeşitliliği

Şerife Yılmaz, kendisini MİT mensubu, diplomat, kamu yöneticisi, NATO ve BM temsilcisi gibi çeşitli sahte unvanlarla tanıttı. Bu sayede çoğunlukla üst düzey siyasetçi ile kamu ve özel sektör yöneticilerini hedef aldı. Asıl amacı ise güvenlik bürokrasisine sızmaktı. Akademisyenler ve tanınmış ekonomistler de Yılmaz’ın dolandırıcılık ağına dahil oldu.

Teknolojiyi Kullandı

Dolandırıcılıkta yapay zekadan yararlanan Yılmaz, yapay zeka ile sahte doküman ve görseller üreterek geniş ve nüfuzlu bir çevreye sahip olduğu izlenimini verdi. Sahte belgelerle kurbanlarına anlattığı yalanları güçlendirdi.

Kamu Görevlilerine Yakın İlişki ve Tehdit

Yılmaz, kamu görevlileriyle yakın ilişki kurma çabasında bulundu. Sevgili olma bahanesiyle yaklaşan Yılmaz, reddedilenlere üst düzey tanıdıklarına şikayette bulunarak "görev yerinin değiştirilmesi" tehdidinde bulundu.