Son yüzyıla bakıldığında, seküler azınlığın İslam'a karşı derin bir düşmanlık beslediği görülmektedir. Bu kesim, batıl inançlara bile saygı gösterirken, İslam'a karşı tahammülsüzlüğünü sürdürmektedir.

İslam'a Karşı Tarihsel Düşmanlık

Lozan Antlaşması sonrası yaşanan kayıplardan sonra İsmet İnönü'nün "Biz Hristiyan olmadığımız için bağımsızlığımızı vermek istemiyorlar" şeklindeki şikayeti, aynı zamanda İslam karşıtı bir zihniyetin varlığını ortaya koymaktadır. Bu kesim, resmi din olarak Hristiyanlığın önerilmesini savunmuştur.

Necip Fazıl Kısakürek’in tarif ettiği gibi, Türk'ün dinini, dilini ve özünü kaybettirmeye çalışan ve İslam karşıtlığını kurumsallaştıran bu grup, genellikle CHP içinde toplanmıştır.

CHP'nin Tarihsel İslam Düşmanlığı

CHP'nin eski liderleri ve milletvekilleri arasında İslam'a yönelik sert ifadeler sıkça görülmüştür. İsmet İnönü, "Elimizde güç varken hocaları kaldıralım" derken, Falih Rıfkı Atay "İslamiyet denince aklıma çorap kokusu gelir" ifadesini kullanmıştır. Şükrü Saraçoğlu "Din zehirdir" diyerek Türkiye'den dini tamamen atmanın 30 yıl süreceğini belirtmiştir.

Recep Peker, "İttihadı Muhammedi'nin bu memleketteki hayat yıkıcı tesirlerini gördük" derken, Mahmut Esat Bozkurt, "İslam, 14 asırlık sakat bir inançtır" diyerek anayasadan İslam'ın çıkarılıp Hristiyanlığın yazılması gerektiğini savunmuştur.

Diğer isimler arasında Refik Ahmet Sevengil, Kemalettin Kamu, Mehmet Şeref Aykut, Osman Nuri Çerman, Ali Topuz, Özgür Özel, Ali Aydoğan ve Sera Kadıgil gibi CHP mensupları da İslam karşıtı söylemlerde bulunmuştur.

Çifte Standartlar ve Günümüzdeki Yansımalar

Bu zihniyet sadece dinlere değil, özellikle İslam'a karşı tahammülsüzlüğünü sürdürmektedir. Örneğin, 1960'larda Hatay'da Hristiyanların ayin yapmasına hoşgörü gösterilirken, Müslümanların benzer uygulamaları yasaklanmıştır. Fikir adamı Ziyad Ebüzziya da Türkiye'de Türklere hakların azınlıklardan daha az verildiğini belirtmiştir.

Günümüzde de İslam karşıtı tutumlar devam etmektedir. Türkiye Ermenileri Patrik II. Mesrob Mutafyan'ın cenazesine katılıp taziye duyuruları yapanların aksine, İsmailağa Cemaati’nin şeyhi Mahmud Ustaosmanoğlu’nun benzer törenlere katılmaması örnek gösterilmektedir.

Hristiyan ve Musevi bayramları kutlanırken, Müslüman bayramları çeşitli şekilde küçümsenmektedir. Kurban Bayramı'na "kan dökme bayramı" iftirası atılırken, Ramazan Bayramı ise şekerle özdeşleştirilerek değersizleştirilmeye çalışılmıştır.

Ramazan Ayında Yeniden Alevlenen Nefret

Ramazan ayının manevi atmosferinde de bu olumsuz tutumlar devam etmiştir. Halk TV sunucusu Ece Üner’in Ramazan Bayramı ile Cadılar Bayramı'nı aynı bağlamda değerlendirmesi bu zihniyetin bir yansımasıdır. Bu bağlamda, Ramazan ayının sabır ve arınma zamanı olduğu mesajı önem kazanmaktadır.

İstanbul’da açılan Kur'an kursları ve kreş projeleri hakkında yapılan eleştiriler, mukaddesat düşmanlığı olarak yorumlanmaktadır. Ayrıca, öğrencilere Ramazan çetelesi dağıtılması da bazı çevrelerce eleştirilmiştir.

Ankara Çankaya'da düzenlenen gönüllü iftar daveti gazeteci Şirin Payzın tarafından Anayasa çerçevesinde eleştirilmiş, Ramazan ayının manevi değerlerine yönelik rahatsızlıklar ifade edilmiştir.

Şair Abdurrahim Karakoç’un Dizeleriyle Özet

"Mıgırdıç’ı sever de Osman’ı sevmez zındık
İti-domuzu sever insanı sevmez zındık"

Bu dizeler, bugün yaşanan çifte standartların ve İslam'a yönelik nefretin özeti olarak değerlendirilebilir. Ramazan ayının manevi önemine ve İslam dünyasına birlik çağrısına dair detaylar için Diyanet Başkanı Arpaguş'un açıklamaları dikkate alınabilir.

Kaynak: Yeni Akit, Haber 7, 19 Şubat 2026