İnsanlık, az sayıda savaş mafyasının kontrolüne teslim olmuş durumda. "Barışta çok ter döken, savaşta az kan döker" atasözüne rağmen, tarihin her döneminde bazı güçler dünya barışı umutlarını çalıyor ve kalıcı barışı reva görmüyor. Bu durum geçmişte olduğu gibi bugün de devam ediyor ve muhtemelen yarın da sürecek.

Dünya genelinde, barışın huzurunu rahatsız eden hırslı azınlıklar yüzünden, insanlar barışın sıcak gülüşünü ve doğanın barış kokan çiçeklerini özgürce hissedemiyor. Batıdan doğuya, kuzeyden güneye tüm halklar, az sayıda kan, gözyaşı ve kaos mafyasının hakimiyetine mahkûm olmuş durumda. Üstelik savaşlar artık uzak alanlarda değil, evlerimizin ortasında, gözlerimizin önünde gerçekleşiyor.

Savaşın Yakınlığı ve İnsanlık Dramı

Komşu coğrafyalardaki yıkım sahnelerini soğukkanlılıkla izliyoruz. Çaylarımızı yudumlarken evlerimizde bombalar patlıyor; bebekler, çocuklar ve masumlar gözlerimizin içine bakarak hayatını kaybediyor. Çığlıklar kulaklarımızı sağır ediyor, akan kan eşyalarımıza sıçrıyor. Tüm bu yaşananlar bize ne uzak ne de yabancı. Bu kadar yakınlık ve gerçeklik karşısında bile kendimize gelemiyoruz.

Tüm insanlık ailesi olarak, dünyanın huzurunu çalmaya kararlı az sayıdaki vampir kılıklı mafyaya teslim olmayı sürdürüyoruz. Oysa savaş tamtamlarının sesine karşı barış için daha çok çaba harcamalıyız. Savaş baronları sahneye çıktığında herkes geri çekiliyor, ülkeler içine kapanıyor ve devletler sadece kendi güvenliklerini düşünüyor. İnsanlar ise pasif seyirci konumunda kalıyor.

Barış İçin Cesur Adımlar Gerekli

Barışın değirmenine su taşıyanların sayısını artırmak şart. Cesur sesler savaşın önünü kesmeli, güçlü eylemler barış yanlılarını cesaretlendirmeli. Tarihten iki önemli barış kahramanı örnek alınmalı: 16 Mart 2003'te Gazze'nin Refah kentinde İsrail buldozerlerinin önüne çıkarak hayatını kaybeden ABD'li aktivist Rachel Corrie ve 25 Şubat 2024'te Washington D.C.'de İsrail Büyükelçiliği önünde kendini ateşe veren ABD Hava Kuvvetleri mensubu Aaron Bushnell.

Her iki kişi de, insanlık vicdanının sustuğu anda cesaretle savaş ve işgal karşısında durdu. Onların yitimi, soykırıma sessiz kalan tüm insanlığın ve vicdanların ölümü anlamına geliyor.

Barış İçin Uluslararası Dayanışma ve Eylem

Barışın adı duyulur duyulmaz dünya piyasaları normale dönüyor; ancak bu durumu anlamayan ya da görmek istemeyen güçler var. İsrailli ve Filistinli annelerin birlikte, yalın ayak Roma sokaklarında barış için yürümeleri anlamlı bir adım. Devlet Bahçeli’nin “Dünyanın İran’da değil, İsrail’de rejim değişikliğine ihtiyacı var” sözleri de önemli bir not olarak tarihe geçti.

Bu noktada İsrailli annelerin üzerine büyük sorumluluk düşüyor. Onlar, dünyada şiddetin sona ermesi ve çocukların korunması için birlikte hareket ediyor. Bu tür eylemlerin devamı çok değerli.

ABD destekli İsrail, güvenliğini bahane ederek işgallerini genişletmeye devam ediyor. Buna karşı durmazsak esaretimiz kesinleşirken, soğuk günler yaşamaya devam edeceğiz.

Barış İçin Mücadele Edenleri Anma

Bu vesileyle, "Üşüyorum" şiiriyle hafızalara kazınan, ilkeli ve cesur duruşuyla yüreklerimizde destanlaşan merhum Muhsin Yazıcıoğlu, vefatının 17. yılında rahmetle anılıyor.

Türkiye başta olmak üzere İspanya gibi barışa katkıda bulunan ülkeler, diplomasi ve görüşmelerle barışın değirmenine su taşıyor. Tarih bu çabaları unutmayacak ve her fırsatta onurlandıracaktır.

İsrail ve ABD'nin barış içinde savaşı gizleyip her fırsatı savaşa çevirmesi tarihe kara bir leke olarak geçerken, zulme karşı duran halklar kahraman olarak anılacak.